یکی از جالب ترین رفتارهایی که ما داریم این هستش که وقتی هفته وحدت از راه میرسه همش پست می ذاریم و مطلب می نویسیم که ما با اهل سنت برادریم و کلی هم خاطره میاریم که بله ما اهل سنت رو دوست داریم و واقعا برادریم و .... که البته کار به حقی هم هستش و ضروری اما جالبی کار ما کجاست؟
جالبی کار ما این هستش که ما حاضریم با کسانی که پیرو خلفای سه گانه هستند و در موارد عدیده ای با ما اختلاف دارند وحدت داشته باشیم و عملا اونها رو برادران خودمون بدونیم اما نوبت خودمون که می رسه طرف های مقابلمون رو بدتر از پیروان غاصبین حق اهل بیت می دونیم! *فلانی قالیبافیه پس بره گم شه!
بهمانی اوه اوه پایداری چی هستش اونا که آدم نیستن اون یکی که طرفدار احمدی نژاده منحرف و ضد ولایت فقیه هستش باید طردشون کنیم!!* کار ما خیلی جالبه شیعه های حامی انقلاب اسلامی پیرو امام خمینی و آقا رو به خاطر این که با فلان نظر سیاسی ما مخالفند رو قبول نداریم و حاضر نیستیم باهاشون زیر یه سقف بشینیم اون موقع می خوایم با کسانی برادر بشیم که اختلافات جدی باهاشون داریم!
پ.ن: 1- بنده خودم اولین مخاطب این پست هستم، ادعای این رو هم ندارم که بری هستم از این ایراد اتفاقا خودم بیشتر آلوده ام. 2- ناگفته پیداست که منظور از این مطلب زیر سوال بردن ضرورت وحدت با برادران اهل سنت نیست.
تجربه ای از نوع اینسپشن!...
ما را در سایت تجربه ای از نوع اینسپشن! دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 31 تاريخ: پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت: 2:13